اقتصاد ايران در سال 1383- آخرين سال اجراي برنامه سوم توسعه - نرخ رشدي معادل 8/4 درصد را به خود اختصاص داده است. اين در حالي است كه متوسط رشد اقتصادي طي سالهاي اجراي برنامه سوم به حدود 5/5 درصد رسيده كه نزديك به اهداف كمي برنامه سوم توسعه ميباشد.
در سال ۱۳۸۳ روند ملايم افزايش قيمت نفت كه در پى همگرايى تصميمات كشورهاى صادركننده نفت تداوم يافت، همراه با سياستهاى دولت باعث شد تا بهرغم ركود نسبى حاكم بر اقتصاد جهان و تحولات نامساعد سياست جهاني و ادامه مناقشات سياسى در خاورميانه، اقتصاد ايران در مسير رشد بلندمدت خود از لحاظ توليد و سرمايهگذارى قرار داشته باشد. همچنين ثبات نسبى بازار مالى داخلى و پايدارى بخش خارجى كه عمدتاً ناشى از سياستهاى مناسب اقتصادى و افزايش قيمت جهانى نفت در اين زمينه بوده، نقش عمدهاى را در ايجاد فضاى رشد در اقتصاد كشور ايفا نموده است.
نرخ تورم در سال ۱۳۸۳ با اندكى كاهش نسبت به سال ۱۳۸۲ برابر با 2/15 درصد بود. با توجه به اجراى سياستهاى يكسانسازى نرخ ارز از سال ۱۳۸۱ و انبساط پولى، دستيابى به اين نرخ را بايد نوعى موفقيت به شمار آورد كه در سايه اجراى برخى سياستهاى انضباط مالى و پولى مقدور شده است. تقليل انتظارات تورمى در جامعه و ايجاد ثبات در بازارهاى مالى از پيامدهاى مثبت اين امر بوده است كه خود موجبات سرمايهگذارى بيشتر را در اقتصاد ملى فراهم آورد. متوسط نرخ تورم پيشبيني شده در برنامه سوم 9/15 درصد و نرخ متوسط واقعي طي سال هاي برنامه سوم 1/14درصد است كه حاكي از موفقيت سياستگذاران پولي كشور دركنترل اين متغير مهم اقتصادي ميباشد.
تراز بازرگانى و تراز حسابجارى كشور در سال۱۳۸۳ همچون سالهاي 82- 1379 مثبت بوده و حاكى از تدبير دولت در كسب درآمد ارزى براى كشور و مديريت هزينه منابع ارزى است. درآمد حاصل از صادرات نفت و گاز در اين سال بالغ بر 4/35 ميليارد دلار و درآمد حاصل از صادرات كالاهاى غيرنفتى به رقم 6/7 ميليارد دلار رسيد. همچنين در پايان اين سال نرخ بيكاري به 4/10درصد نيروي كار كاهش يافت.
طي سالهاي اجراي برنامه سوم بويژه سال پاياني آن (1383) سياستهاي متعددي جهت استقلال سياستهاي پولي و اثربخش كردن اين سياستها بر اقتصاد، توسط دولت اتخاذ شده است كه از جمله آنها ميتوان به ممنوعيت دولت در استقراض از بانك مركزي ج.ا.ا، كاهش تسهيلات تكليفي، آزادسازي تدريجي منابع بانكها به بخشهاي اقتصادي، افزايش سرمايه بانكها با هدف بالابردن نسبت كفايت سرمايه، تأسيس بانكهاي خصوصي و فراهم ساختن زمينههاي خصوصيسازي بانكها و بيمههاي دولتي اشاره نمود.
بخش صنايع و معادن در سال 1383 با نرخ رشد 1/8 درصد، داراي بالاترين نرخ در بين بخشهاي مختلف اقتصادي بوده است. علت كاهش نرخ رشد اقتصادى نسبت به سال 13۸۲ ناشى از كاهش رشد بخش هاى نفت، ساختمان و كشاورزى بوده است. به طوريكه كه متوسط رشد بخش كشاورزي و نفت در برنامه سوم 4/4 و 3/3 درصد پيش بيني شده بود اما اين نرخ در سال 13۸۳ به 2/2 و 6/2 درصد كاهش يافته است.
نسبت سرمايهگذارى به توليد، شاخص جريان تشكيل سرمايه در اقتصاد ملى هر كشور را نشان مىدهد و از اهميتى بسزا در روند رشد و توسعه يك كشور برخوردار است. اين نسبت در عملكرد اقتصادى كشور در سال 1383، به رقم 7/28 درصد رسيده است. در ادبيات اقتصادى براى كشورهاى در حال توسعه، دستيابى به رقم حداقل ۲۵ درصد ضرورى است و البته براى كشورى مانند ايران دستيابى به رقم ۳۵ درصد براى پاسخگويى به نيازها و مطالبات اقتصادى شهروندان و رفع بيكارى و فقر هدفى الزامآور است. لذا عملكرد سال 1383 نويد تحقق چنين هدفى را مىدهد و انتظار مىرود كه نتيجه اين رويكرد در افزايش رفاه عمومى و كاهش بيكارى در جامعه ظهور و بروز يابد.
تأسيس و راهاندازي پنج بانك خصوصي و سه مؤسسه اعتباري و ۱۳ شركت بيمه خصوصي، افزايش سهم منابع آزاد اعتباري بانكها، كاهش نرخ سود تسهيلات بانكي دولتي در چهار مرحله و هر بار به ميزان يك درصد و كاهش سهم تسهيلات تكليفي به كل تسهيلات از ۱۸ درصد در ابتداي برنامه سوم به۱۰ درصد در پايان سال 1383 از اقدامهاي اجرايي دولت طي برنامه سوم توسعه در حيطه سياستهاي پولي و بازار سرمايه بوده است.
تغيير جهتگيري دولت از گسترش مالكيت شركتهاي دولتي به خصوصيسازي آنها و ساماندهي اين شركتها در قالب شركتهاي مادر تخصصي، تجديد ارزيابي دارائي بانكها و شركتهاي دولتي در جهت شفافسازي دارائي دولت و همچنين جذب نقدينگي نزد نظام بانكي جهت تجهيز مناسب سرمايهگذاري از ديگر سياستهاي اجرايي در اين بخش بوده است
نقل از سایت بانک صنعت و معدن
+ نوشته شده توسط mmajid_48@yahoo.com در سه شنبه سوم آبان 1384 و ساعت
14:44 |